AN’ANAVIY XONANDALIK SAN’ATINING MILLIY MADANIYATDAGI O‘RNI VA IJROCHILIK XUSUSIYATLARI
Abstract
Ushbu maqolada o‘zbek an’anaviy xonandalik san’atining shakllanishi, tarixiy taraqqiyoti, ijrochilik maktablari, ovoz tarbiyasi, nafas texnikasi, badiiy talqin va ustoz-shogird an’analarining ahamiyati yoritiladi. An’anaviy xonandalik san’ati xalqimizning boy ma’naviy merosi, milliy o‘zligi va estetik dunyoqarashini ifodalovchi muhim san’at turi sifatida tahlil qilinadi. Maqolada xonandaning ijro jarayonidagi mas’uliyati, maqom va xalq qo‘shiqlarini talqin etishdagi mahorati, she’riy matn mazmunini anglash darajasi hamda zamonaviy davrda an’anaviy ijrochilikni rivojlantirish masalalariga alohida e’tibor qaratilgan.
References
1. Fitrat A. O‘zbek klassik musiqasi va uning tarixi. Toshkent: Fan, 1993.
2. Rajabov I. Maqomlar masalasiga doir. Toshkent: Fan, 1963.
3. Yunusov R. O‘zbek xalq musiqa ijodi. Toshkent: O‘qituvchi, 2000.
4. Matyoqubov O. Maqomot. Toshkent: Musiqa, 2004.
5. Akbarov I. Musiqa lug‘ati. Toshkent: G‘afur G‘ulom nomidagi adabiyot va san’at nashriyoti, 1987.
6. Qodirov R. An’anaviy xonandalik asoslari. Toshkent: Musiqa, 2010.
7. Abdullayev R. O‘zbek musiqa madaniyati tarixi. Toshkent: San’at, 2008.
8. Karimova D. Maqom ijrochiligi va uning pedagogik asoslari. Toshkent: Musiqa, 2015.
