DAVLAT MOLIYASINI BOSHQARISH TIZIMI VA UNDA ISROFGARCHILIK YUZAGA KELISHINING ASOSIY SABABLARI
Abstract
Ushbu maqolada davlat moliyasini boshqarish tizimining nazariy va amaliy asoslari hamda ushbu tizimda isrofgarchilikning yuzaga kelishiga sabab bo'luvchi omillar kompleks tahlil qilinadi. Davlat budjeti mablag'laridan samarali foydalanishni ta'minlash, moliyaviy intizomni mustahkamlash va davlat xarajatlari ustidan nazorat mexanizmlarini takomillashtirish bugungi kunda iqtisodiy siyosatning ustuvor yo'nalishlaridan biri hisoblanadi. Tadqiqot davomida ilmiy adabiyotlar, milliy qonunchilik hujjatlari, xalqaro tashkilotlarning tavsiyalari hamda iqtisodiy tahlil usullaridan foydalanildi. Tadqiqot natijasida davlat moliyasida isrofgarchilikning asosiy sabablari tizimlashtirildi, ularni kamaytirishning tashkiliy, huquqiy va institutsional mexanizmlari ishlab chiqildi. Maqolada davlat moliyasini raqamlashtirish, ochiq budjet tizimini rivojlantirish, ichki va tashqi audit samaradorligini oshirish hamda natijadorlikka asoslangan budjetlashtirishni keng joriy etish bo'yicha ilmiy-amaliy tavsiyalar ishlab chiqilgan.
References
1. O'zbekiston Respublikasi. O'zbekiston Respublikasining Budjet kodeksi. – Toshkent: Adolat, 2013. (keyingi o'zgartirish va qo'shimchalar bilan).
2. O'zbekiston Respublikasi. "Davlat xaridlari to'g'risida"gi Qonun. O'RQ-684-son, 22.04.2021.
3. O'zbekiston Respublikasi Prezidenti. 2022–2026-yillarga mo'ljallangan Yangi O'zbekistonning Taraqqiyot strategiyasi to'g'risida PF–60-son Farmoni. 28.01.2022.
4. O'zbekiston Respublikasi Prezidenti. 2022–2026-yillarda davlat moliyasini boshqarish tizimini takomillashtirish strategiyasini tasdiqlash to'g'risida (tegishli normativ-huquqiy hujjatlar va strategik yo'nalishlar).
5. O'zbekiston Respublikasi Iqtisodiyot va moliya vazirligi. Davlat budjeti ijrosi bo'yicha yillik hisobotlar. – Toshkent, 2024–2025.
6. O'zbekiston Respublikasi Hisob palatasi. Davlat budjeti mablag'laridan foydalanish samaradorligi bo'yicha yillik hisobot. – Toshkent, 2024.
7. International Monetary Fund. Fiscal Transparency Code. Washington, DC: IMF, 2019.
8. World Bank. Public Expenditure and Financial Accountability (PEFA) Framework. Washington, DC, 2016.
9. Organisation for Economic Co-operation and Development. OECD Recommendation on Budgetary Governance. Paris: OECD Publishing, 2015.
10. International Organization of Supreme Audit Institutions. INTOSAI Principles and Professional Standards for Public Sector Auditing. Vienna, 2019.
11. Richard A. Musgrave; Peggy B. Musgrave. Public Finance in Theory and Practice. 5th ed. New York: McGraw-Hill, 1989.
12. Joseph E. Stiglitz. Economics of the Public Sector. 3rd ed. New York: W. W. Norton & Company, 2000.
13. Harvey S. Rosen; Ted Gayer. Public Finance. 10th ed. New York: McGraw-Hill Education, 2014.
14. United Nations. Transforming Our World: the 2030 Agenda for Sustainable Development. New York: United Nations, 2015.
15. Public Expenditure and Financial Accountability Secretariat. PEFA Handbook: Volume I – The PEFA Assessment Process. Washington, DC, 2016.
